 | Excursion to Darling Harbourposted by Kam Lee, Full AccessMonday, November 16th 2009 @ 12:57 AM |
On Tuesday afternoon the 20th of January 2009, participants of the Sydney Summer School and others walked two kilometres from International House to Darling Harbour.
Historically, the harbour before 1788 was called Tumbalong (place, where seafood is found) and the inhabitants were the Cadigal people. The Europeans came in 1788. During 1811, the first pier was constructed at the harbour, which later became the most active harbour in Australia during the 1830 s till the 1940 s. Between 1970 – 1983, due
to relocation of its import and export activities to Botany Bay, Darling Harbour became an old decrepit industrial site, which principally consisted of empty warehouses and infrequently used train tracks and wharfs.
In 1985, most of the old buildings were demolished. Three years later, the redeveloped location was opened during the Australian bicentennial celebration. The coastal area was renovated and on one side is the big modern congress centre, and on the other side can be seen the skyscrapers of Sydney. Many fountains were constructed in this tourist location.
It was a very warm day and I noticed, that people were bathing in the pools of
the fountains. Very noticeable were the two rows of water jets, which formed and arc, whose height was 2.5 meters high. The rows were approximately 20 metres long. The distance between the opposing rows were about 4 metres.
Afterwards, several Esperantists including me went in like explorers into the pool and waded through the tunnel of water jets, which appeared to sparkle due to the sun rays. The coolness of the water was very enjoyable and memorable affair. We stepped out of the pool and there was no need for a towel, because we rapidly dried from the hot sun.
Mardmeztage, 20-an Januaron 2009, partoprenantoj de la Sidnea Somerkursaro kaj aliaj piediris du km el Internacia Domo al Darling Marhaveno.
Historie, la marhaveno antaŭ 1788 estis unue nomita Tumbalong (loko, kie marnutaĵo estas trovita) kaj la loĝantoj estis la “Cadigal” homoj. La Eŭropanoj venis dum 1788. Dum 1811, la unua kajo estis konstruita je la marharveno, kiu poste fariĝis la plej aktivaj marhaveno en Aŭstralio dum proksimume 1830’s ĝis 1940’s. Inter 1970 – 1983, pro translokiĝo de ĝiaj importadaj kaj eksportadaj agadoj al Botany Golfo, Darling Marhaveno fariĝis maljuna ruina industrejo, kiu ĉefe konsistis de malplenaj tenejoj kaj malofte uzataj trajnvojoj kaj kajoj.
Dum 1985, plej multaj de la malnovaj konstruaĵoj estis detruitaj. Tri jaroj poste, la reevoluigita ejo estis malfermita dum la Aŭstralia ducentjara festo. La marborda loko estis tre renovigita kaj sur unu flanko estis la moderna grandega kongrescentro, kaj sur la kontraŭa flanko estis vidita la grandegaj nubskrapuloj de Sidnejo. Multaj fontanoj estis konstruitaj en ĉi tiu turista loko.
Estis tre varmega tago kaj mi rimarkis, ke homoj banis en la akvujoj de la fontanoj. Tre rimarkindaj estis la du vicoj de akvaj ŝprucaĵoj, kiuj formis arkon, kies alto havis 2.5 metrojn altaj. La vicoj estis proksimume 20 metroj longe. La distanco inter la kontraŭaj vicoj estis proksimume 4 metroj. Poste, kelkaj Esperantistoj inkluzive mi eniris kiel esplorantoj en la akvujon kaj vadis tra la tunelo de akvo-ŝprucaĵo, kiu espektas brileti pro la sunlumoj. La malvarmecon de la ĉirkaŭaĵo estis tre ĝuinda kaj memorinda afero. Ni elliris el la akvujo kaj ne estas bezono de mantuko, ĉar ni rapide sekiĝis per la varmega suno.
